ساعت 5 صبحه پسرک با لگد پدرش از خواب بلند میشه چشمامشو میمالونه بدنش به قدری کوفته ست که نمیتونه حتی کش و قوس بیاد خواهرش از دیشب تا حالا خونه نیومده هنوز نمیدونه که اون چی کار میکنه...

لباسش رو می پوشه و با پدرش میره بیرون سوز سرد زمستون به جای دست پدر صورتش رو نوازش میکنه دلش از غصه داره میترکه دوست داره داد بزنه و پاش رو به زمین بکوبه

اما افسوس که با این کارا یه کشیده جانانه از پدر میخوره از جلوی در کله پزی که رد میشه دلش ضعف میزنه هنوز هیچکسی اونجا نیست میخواد بره و از شاگرد رستوران خواهش کنه تا به اونم یه خورده غذا بده ولی غروروش نمیذاره...اه لعنت به این غرور لعنت به این پول...

پدر این طرف و او آنطرف چهار راه می ایسته دستاش یخ زده نوک بینی اش عین دلقک ها شده کم کم داره هوا روشن میشه و خیابونا شلوغ

هر ماشینی که تمیز تر و شیکتررو اول انتخاب میکنه "آقا آدامس نمیخوای؟" "خانوم گل دارم گل بیا عین خودت خوش تیپ"

زن لبخندی میزنه شیشه ماشین رو کمی میاره پایین پسرک دلش میلرزه منتظره زن پول رو از کیفش دربیاره و یه دسته گل بخره

زن سیگارش رو می اندازه از شیشه بیرون و میره

پسرک با نگاهش ماشین رو تعقیب میکنه....هنوز آس و پاسه حسرت یه ماشین و یه تفنگ به دلش مونده حسرت یه بوسه از مادرش و یه لبخند از پدر لعنت به این زندگی...

دنیا به چشمش تیره شد نگاهی به کفش پاره اش انداخت از عصبانیت و ترس چهره اش سرخ شده بود.تکیه به دیوار داد و از عحز گریه ای کرد،نمی دانست چگونه به خانه بر گردد؟

پدر گوشه حیاط سیگار میکشید ،در فکر فرو رفته بود.سلام کرد ولی او نشنید.

وارد اتاق به هم ریخته و کوچکشان شد کفش را گوشه ای گذاشت و نشست اوهم در فکر بود.برادرش محو تماشای تلوزیون در خانه همسایه شان بود با بی حوصلگی به دنبالش رفت.

کمی که از فکر کفش بیرون آمد به صفحه تلویزیون خیره شد،داستان راجع به پسر بچه ای بود درست همسن آنها.

از اسم فیلم خنده اش گرفت با خود اندیشید به قدر کافی ذله هستند !

هنوز معنای واقعی مادر و پدر را نفهمیده بود.

به البسه و کتانی های پسرها و خانواده شان به دقت نگاه می کرد چه قدر زیبا بودند!حسرت یکبار پوشیدنشان را داشت.

پدر وارد آن اتاق شد بی وقفه با لگد و مشت پسرش را می زد پسر دلش سوخت:عملی بیچاره جان نداری حتی مرا از زمین بلند کنی...!

پسر بغض کرده از خانه رفت،پدر گوشه ای کز کرد و برادرش هنوز مشغول تماشای فیلم بود...!