1may روز جهانی کارگر

و فراخوان "جمعیت دفاع" از کارگران ایران و جهان

اول ماه مه (11اردیبهشت) روز اعتراض انسان هائی است فارغ از رنگ،ملیت،قومیت،و مذهب ،با پرچم اتحاد

کارگران جهان اتحادی علیه بیکاری،تورم،ساعت کار،گرسنگی،شکاف طبقاتی،زندگی پرحسرت خانواده در یک کلام مصائب طبقه کارگر و ایجاد دنیای بهتر.

"تقریبا" از یک قرن پیش که این روز بنایش گذاشته شده،کارگران خواسته های بسیاری را با زور به حاکمان قوانین کارگری تحمیل نمودند.اما همچنان فاجعه زندگی سیاه،بر انسان جهان امروز سنگینی میکند؛استثمار، بردگی ،

تبعیض،جنگ،اعتیاد،افسردگی،سلطه بی حقوقی و ...

کار کودک،استثمار وحشیانه و لغو آن سابقه طولانی در مبارزات کارگران داشته و مهمترین آن اعتصابات زنان کارگر امریکاست در سال 1857 که علاوه بر کار برابر و دستمزد برابر برای زنان؛لغو"کار کودک" در متن قانون است. اما همچنان در بخش اعظمی از جهان کار کودک جزء جدایی نا پذیر استثمار نیروی کار محسوب میگردد.

جنگ،مهاجرت،ارزان بودن نیروی کار،از دست دادن سرپرست خانواده،بحران و بیکاری اولین قربانیانش کودکان هستند.طبق  امار رسمی بیش از 260 میلیون کودک کار*در جهان است که تنها در عرصه تجارت انسان در امدی معادل 32بیلیون دلار**نیسب سرمایه داران در سطح جهان میکند که 13 تا 14 بیلیون آن به "تجارت کودک" اختصاص دارد.

کار کودک قاچاق محسوب می شود و غیر متشکل و غیر معترض ترین بخش کارگران است؛بی حقوقی مطلق،تحقیر کلامی،دستمزد ناچیز،عدم ثبات شغلی،تعدی و تجاوز مداوم از جانب کارفرما.

تعهد به در آمد خانواده برای کودک کار از روی میل یا اجبار اورا از ابتدایی ترین نیازها در زمینه بقاء،سلامت،

تغذیه،آموزش ،مشارکت،محافظت در برابر آسیب،استثمار و تبعیض محروم میسازد.او بدلیل کودک بودن قادر به دفاع از خود نیست."حق" همیشه گرفتنی است اما کودک باید آنرا داشته باشد.

آنچه به کودکان کار و خیابان،از جانب افکار حاکم به جامعه داده می شود؛"صدقه" و انواع بذل و بخششی تحت عنوان "خیریه" است.در واقع با "خیریه" وجود آنها را،در جامعه به رسمیت می شناسند؛اما نه برای حذف کار کودک بلکه عملا" در جهت حفظ نیروی کار و تداوم کار کودک.

با وجود جنبش عظیم لغو کار کودک در ایران،بجز چند NGO هیچ اعتراضی متشکل و ثمر بخشی از جانب اقشار و طبفات برای لغوکار کودک انجام نگرفته و به پدیده ی کودک کار از روی عادت نگریسته میشود.در بهترین حالت حل انرا نه نتیخه تلاش و اعتراض،بلکه حواله دادن به حل بقیه ی معضلات و مصائب اجتماعی می دانند که حاصلش تداوم و ازدیاد هر روزه ی کار کودک است.

بنابراین کارگران ایران باید سنت دیرپای طبقه کارگران جهان را پاس دارد و در عرصه مبارزات جاری،قطع نامه های آن و به ویژه ایجاد تشکل،جایگاه مهمی برای لغو کار کودک و تضمین حقوق کودکان را مد نظر داشته باشند.

تجربه کار و فشار های دوران کودکی اکسر کارگران ایران و آسیب های جبران ناپزیر آن و روح و جسمشان، توان این مبارزه را تضمین و پیگیری و به ثمر نشاندنش را حتمی می سازد.

      11اردیبهشت و اعتراظات کارگری نباید اجازه دهد هیچ کودکی به کار کشیده شود

                "جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان"

                                                           1386  

*:"وضعیت کودکان جهان".از انتشارات یونیسف

**:تجارت انسان سومین در بعد جهانی پس از مواد مخدر و اسلحه است